Kim są osoby współuzależnione i jak można im pomóc?

Uzależnienia to trudny temat nie tylko dla osób, które się z nimi zmagają. Wspólne życie z osobą, która walczy z chorobą, nie należy do najłatwiejszych. Skutki walki z nałogiem odczuwają także najbliżsi i rodzina uzależnionego. Zauważyć je można zarówno w życiu codziennym, jak i na podłożu psychicznym. Osoby, które trwają w relacji z uzależnionym, nazywa się współuzależnionymi, bowiem nałóg dotyka i oddziałuje także na nie. Kim są osoby współuzależnione i jak można im pomóc?

Czym jest współuzależnienie?

Rozwój choroby, jaką jest uzależnienie, ma wpływ nie tylko na osobę, która się z nią boryka. Nałóg oddziałuje na całą rodzinę, niezależnie od jego rodzaju. Rozwija się stałe uczucie niepewności. Dochodzi do występowania uczucia chronicznego stresu, ponieważ najbliżsi uzależnionego nigdy nie mają gwarancji, że zachowa on trzeźwość. W wyniku życia z osobą uzależnioną u jego bliskich zaczynają wykształcać się pewnego rodzaju zachowania, które mają za zadanie przystosowanie się do danej sytuacji, jaką jest trwanie w nałogu. Choć rodzice i dzieci uzależnionych osób mogą wykazywać symptomy wskazujące na wieloletnie życie z chorą osobą, o współuzależnieniu można mówić jedynie w przypadku partnera lub współmałżonka osoby zmagającej się z nałogiem. Należy pamiętać, że jest to sytuacja, z której jest wyjście i nie należy zamykać się na pomoc otoczenia.

Objawy współuzależnienia

Współuzależnienie uznawane jest za zaburzenie na podłożu adaptacyjnym związanym z trudną sytuacją, jaką jest uzależnienie partnera, bądź małżonka. Osoby współuzależnione wykazują pewnego rodzaju zachowania, które są strategiami stosowanymi w celu przetrwania. Można do nich zaliczyć:

  • nadmierne usprawiedliwianie partnera, bądź stosowanie wymówek mających na celu wyparcie problemu;
  • skoncentrowanie uwagi na problemie partnera, przez co dochodzi do zaniedbania własnych potrzeb życiowych;
  • maskowanie i zatajanie nałogu przed innymi;
  • nadmierna ilość prób pozbycia się problemu poprzez stosowanie kontroli nad życiem uzależnionego;
  • zajmowanie się odpowiedzialnością uzależnionego partnera;
  • przejmowanie obowiązków, które dotyczą sfery życiowej, jak i zawodowej.

Osoby współuzależnione dość często nie zdają sobie sprawy z ogromu odpowiedzialności, jaką na siebie biorą. Próbują nie tylko rozwiązać problem, lecz także go pogłębiają, nie mając przy tym świadomości o istocie trudności, z jaką przyszło im się mierzyć. Przejęcie obowiązków uzależnionego partnera wiąże się z nadmiarem wkładu pracy, jak i koniecznością zdobycia większej ilości zasobów potrzebnych do spełnienia wszelkich potrzeb życiowych.

Obowiązki domowe to nie wszystko, bowiem nałogi są bardzo kosztowne, a co za tym idzie – potrzebne są na niego odpowiednie ilości pieniędzy. Osoby współuzależnione są zmuszone do pracy za dwie osoby i ratowania domowego budżetu, który zostaje nadszarpnięty przez uzależnienie.

Współuzależnienie, a terapia

Życie z uzależnionym partnerem niesie ze sobą ogrom negatywnych skutków. Długotrwale występujący stres związany z chorobą nałogową, jak i niepewnością co do stanu trzeźwości chorego, przyczynia się do powstawania wielu schorzeń zarówno na podłożu psychicznym, jak i fizycznym. Współuzależnienie powoduje zaburzenia psychosomatyczne, takie jak:

  • stany lękowe i depresyjne;
  • problemy ze snem;
  • trudności z pamięcią i koncentracją;
  • huśtawka nastrojów;
  • autoagresja.

Współuzależnienie prowadzi także do rozwoju poczucia osamotnienia i niemożliwości odnalezienia sensu życiowego. Pojawiają się także trudności w spełnieniu własnych potrzeb mentalnych, jak i zdrowotnych. Zjawisko, jakim jest współuzależnienie, nie należy do żadnej grupy chorób. Nie zmienia to faktu, iż osoby zmagające się z takim problemem, powinny wybrać się na psychoterapię, która pozwoli im uporządkować własne myśli.

Specjalista pomoże także znaleźć wyjście z sytuacji, aby móc uporać się z zaburzeniami, jakie zdążyły wystąpić. Terapia pozwala także na zrozumienie istoty choroby nałogowej i umożliwia narzędzia, które mogą pomóc także osobie uzależnionej. Jest zatem nie tylko wsparciem dla współuzależnionych, bowiem uczy podstawowych możliwości, które będą pomocne w walce z nałogiem. Zmaganie się z uzależnieniem partnera wymaga leczenia, ponieważ konieczne jest zredukowanie destrukcyjnych zachowań, jakie występują przez chorobę bliskiego. Zachowanie wewnętrznej równowagi jest niezbędne do normalnego funkcjonowania, a jest to niemożliwe, jeśli Twój partner jest uzależniony.

Jak pomóc osobom współuzależnionym?

Jeżeli ktoś z Twojego otoczenia jest osobą współuzależnioną, nie zostawiaj jej samej – zareaguj od razu! Niezbędne jest okazywanie wsparcia takiej osobie i uświadamianie jej, że trwanie w związku z osobą uzależnioną prowadzi do destrukcji. Warto zaproponować odpowiednie rozwiązania, takie jak wizyta w poradni dla uzależnionych, bądź psychoterapia. Szczególnie ważne jest także zrozumienie, z jakimi trudnościami zmaga się taka osoba i niestosowanie wobec niej zachowań, które mogą doprowadzić do jeszcze większych zaburzeń na tle psychicznym.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *